POLARNEGO - Takie tam gadanie

Ostatnim wpisem to sobie Polarny fanów raczej nie naraił. Niczego to jednak nie zmienia, bo Dźwiedzie do układnych zwierząt nie należą, a i kompromisy wychodzą z nich jak stolec po kolacji z szyszek czyli z wielkim bólem.

Nie wielu zdaje sobie sprawę, że stawianie i ubieranie drzewka bożonarodzeniowego jest w Polsce tradycją dość nową i nie polską. Jej początki sięgają XIX wieku, kiedy to znaczna część Polski znalazła się pod zaborami Austriackim i Niemieckim. To stamtąd przywędrowała do Polskich domów. Ale nie wszystkich, np. na wsiach ubieranie choinki było znane dopiero na początku XX wieku, a i to nie wszędzie. Na przykład Babcia Stasia mówiła, że w jej rodzinnym domu (pod Kutnem) pierwszy raz choinkę zaczęto ubierać dopiero przed wojną, oczywiście nie tą z sąsiadami zza miedzy, ale tą światową. I dopiero wtedy ta tradycja zaczęła się zakorzeniać.

Oczywiście nie mogło być inaczej, aby w tej tradycji kościół nie umaczał swoich paluszków. Na początku instytucja kościoła nie uznawała choinki, jako jednego z symboli świąt Bożego Narodzenia. Między innym dlatego, jako przeciwwagę luterański kościół protestancki tę tradycję, jak najbardziej popierał i rozpowszechniał. W końcu jak protestować, to protestować, no nie?

Z czasem, gdy kościelni patriarchowie zrozumieli, że walka z choinką to donkiszoteria, zaadaptowali choinkę na własne potrzeby, dopisując odpowiednią historię i symbolikę. Nie zdziwcie się więc, że na jakimś kazaniu wielce świetojebliwego klechy usłyszycie, że choinka jest symbolem „rajskiego drzewa dobrego i złego”. To nie wszystko. Usłyszycie być może, że drzewko powinno być ozdobione jabłkami mającymi przypominać o owocu zakazanym i jego historii. Grzech pierworodny i jego historię mają również przypominać łańcuchy choinkowe symbolizujące podstępnego szatana, który przybrał postać węża. Ozdoby choinkowe ze słomy mają natomiast być symbolem betlejemskiej stajenki i „jezusowego” siana. Gwiazda na choince symbolizuję kometę, która wiodła Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa. Znaleziono też miejsce w symbolice dla świeczek, które mają być symbolem dusz zmarłych, które uczestniczą w bożonarodzeniowej kolacji. Tak więc kościół po raz kolejny stanął na wysokości zadani i cudze wziął jak swoje.

I tu jawią się pytania: Dlaczego tak wielu z Was, jest tak bardzo przywiązanych do choinki? Dlaczego nie wyobrażacie sobie święta, bez tej skądinąd nie naszej tradycji, która tak samo jak Walentynki wkradła się do nas jakoby z przymusu i kuchennymi drzwiami?

Polarny osobiście za tymi świętami nie przepada, ponieważ są one dla niego synonimem obłudy i zakłamania. Jest to święto komercjalizmu, oszukaństwa i pseudo uniesień. Dobroć i wylewność, otwartość serc jest tylko kilkudniowym pokazem pod publikę. Choinka też nie ma dla Polarnego wielkiego znaczenia i Polarny co roku ma w domu coraz mniejszą, a w przyszłym istnieje duże prawdopodobieństwo, że pozbędzie się jej w ogóle na rzecz tradycyjnej polskiej podłaźniczki.

Gdzie wtedy będą leżały prezenty? Tam gdzie i teraz na podłodze obok fotela. No to miłego wycinania lasów i szału w poszukiwaniu drzewka, które niedługo wyrzucicie na śmietnik wraz z Waszymi świątecznymi postanowieniami, z Waszą dobrocią, prawdę i usłużnością. Wesołych Świąt. 

WNIOSEK: SCEPTYCYZM RODZI SIĘ NIE Z POTRZEBY DUSZY, ALE Z POTRZEBY PRAWDY.